• Σας προσκαλούμε όλους στην 3η ΒΟΥΝΙΣΙΑ του moto.gr, η οποία θα πραγματοποιηθεί τo Σάββατο 16/05/2026.

    Διαβάστε τις λεπτομέρειες και δηλώστε συμμετοχή ΕΔΩ...

Honda Bros

Ναι από εκεί θα ξεκινήσει ο μάστορας. Το πρόσθετο ο μάστορας το συνέστησε αλλά δεν έχω βρει ακόμα κατάλληλο για μοτέρ μοτοσικλέτας. Θα δούμε!
 
Προβολή συνημμένου 466152Η ζελατίνα που ρωτούσε κάποιος φίλος, ράγισε από βλακεία μου και την πέταξα. Αλλά με το νέο κράνος είναι όλα πολύ πιο ήσυχα. Γυρνώντας Αθήνα από Μεγαλόπολη σε αυθημερόν γρήγορη βόλτα μηδένισε το κοντέρ και σταμάτησα έξω από την Κόρινθο στη ΛΕΑ (:rolleyes:) να το φωτογραφίσω... Παρατήρησα όμως πολύ αυξημένη κατανάλωση λαδιού, 1 λίτρο/1000χλμ. Καπνίζει πολύ έντονα όταν το πλακώνω ή σε γρήγορες εκκινήσεις κι όχι σε διαδρομές εντός πόλης. Έκανα ένα τυπικό σέρβις, λάδια-φίλτρο, τακάκια μπροστά και υγρά φρένων και μένει να δοκιμάσω κάποιο πρόσθετο στα λάδια, να δω τι θα πετύχω. Αν δεν... θα ανοίξει το μοτέρ να δούμε το τι, πως και γιατί.


Είχα BROS το μακρινό 1997-2005 από αυτα τα παρaεισαγωγής που αγόραζαν 1 κοντέινερ με καμια 50αρια BROS μέσα και έφτιαχναν όσα μπορούσαν...
Το κράτησα σχεδόν 7 χρόνια και περίπου 120.000 κμ πριν το δώσω (συν καμιά εκατοστή που θά'χε από τα προηγούμενα χέρια) ... ;)
Τέτοια κατανάλωση δεν είχα....
Άντε σε ταξίδι 600+ χιλιομέτρων -με σχεδόν τελικές - συν τη καθημερινή χρήση δουλειά ταρζανιές, βόλτα το Σ/Κ κλπ να συμπλήρωνα 200-250cc κάθε 5000 km.
Για να έχεις 1 ολάκερο λίτρο στα 1000 κμ δε το κόβω να θέλει μόνο τσιμουχάκια βαλβίδων....
 
Είχα BROS το μακρινό 1997-2005 από αυτα τα παρaεισαγωγής που αγόραζαν 1 κοντέινερ με καμια 50αρια BROS μέσα και έφτιαχναν όσα μπορούσαν...

Πω,τι πακετο φαγαμε μ αυτες της καραβιες...:cry:
 
Πω,τι πακετο φαγαμε μ αυτες της καραβιες...:cry:

Πακέτο δε λες τίποτα...2 άλλαξα, και τα 2 ήταν 400cc (δεν έβρισκα με τίποτα το 650) και μάλιστα το 400 το PGM με τις χρυσές ζάντες την πίσω 18''. (άλλο πακέτο αυτό να βρεις λάστιχα..)
Εννοείται με clip on !
Το πρώτο ήταν ΤΟ αστέρι!!! Ήταν 100% άρτιο,καλοδιατηρημένο χρώμα, Α-Π-Ι-Σ-Τ-Ε-Υ-Τ-Η αίσθηση και "δάγκωμα" στα φρένα,μοτέρ με ρελαντί για σεμινάριο,αλλά κάποιος το μάτιαξε,και σε ένα φανάρι περιμένοντας πράσινο έσκασε ένας τύπος πίσω και το έκανε χάλια...Το έδωσα με βαριά καρδιά γιατί όπως είπε ο "μάστορας" είχε πάρει ο σκελετός και θα το έκανε ανταλλακτικά...Μαλακίες...άλλαξε υποπλαίσιο και το μηχανάκι ακόμα κυκλοφορεί,μου το έφαγε τσάμπα για ανταλλακτικά και το μοσχοπούλησε...Τέλος πάντων...Πήρα δεύτερο BROS, πάλι PGM αλλά καμία σχέση...σκορποχώρι: μες τη γρατζουνιά και τη θαμπάδα,βουλιαγματάκια στο ντεπόζιτο,στραβωμένο ψυγείο αλλά δεν έχανε,φρένα σκατά, χτίκιασα να το σουλουπώσω...
Εκεί έμαθα το σκηνικό που παιζόταν με τα παραεισαγωγής που ουσιαστικά έφερναν ένα-δύο κοντέινερ με ότι έβρισκαν από αυτά ή τα 400άρια τα fourάκια και άρχισε το λύσε-δέσε /συναρμολόγησε...Παίζει ένα άρτιο 100% μηχανάκι να ήταν πάζλ από 5-6.... Όταν λοιπόν έβγαιναν 7-8 πολύ καλά δεν έπρεπε να τους μείνει ο "κατιμάς"...Άρχιζαν τις πατέντες και τις τσαχπινιές με ότι είχε περισσέψει και έφτιαχναν μερικά ακόμα πιο "δεύτερα"...Το καλό (για τη τσέπη τους...) ήταν πως το μηχανάκι αυτό με όλη τη μπίχλα και την υγρασία που είχε μόλις ερχόταν και το συναρμολογούσαν του έβαζαν βενζίνη και έφευγες...Πούλαγε σα ζεστό ψωμί.
Ήταν ο ορισμός του δε σπάει δε χαλάει...Η ατάκα ήταν: Πάρε τηλέφωνο τα μαγαζιά αν έχει BROS πήγαινε πλήρωσε και κάνε μεταβίβαση,βάλε βενζίνη και έφυγες για Θεσσαλονίκη!!! Ούτε καν λάδια!

Ιστορίες..

α) Κυκλοφορούσε και ένα τέτοιο 400άρι με ηλεκτροκολημένο στρόφαλο...Και όποιος αγόραζε τότε BROS τον ρωτούσαν κάτι σημάδια που είχε το "βελτιωμένο" να δουν πότε θα σκορπίσει...
β) Φίλος-ΑΚΑ IsabellaBROS- το είχει ψιλοτουμπανιάσει με διάφορα καλούδια : με 750 μοτέρ από Africa twin με ροική και βελτιωμένους εκκεντροφόρους, 2 FCR και αυτά τζεταρισμένα, USD μπροστινό από GSΧR 750,, VFR πίσω ζάντα και και και.....το μηχανάκι ήταν ΚΟΛΑΣΗ!!!
γ,δ,ε, κλπ.

...αφήστε, σταματάω εδώ....βιβλίο θα γράψω αν συνεχίσω...
 
Πακέτο δε λες τίποτα...2 άλλαξα, και τα 2 ήταν 400cc (δεν έβρισκα με τίποτα το 650) και μάλιστα το 400 το PGM με τις χρυσές ζάντες την πίσω 18''. (άλλο πακέτο αυτό να βρεις λάστιχα..)
Εννοείται με clip on !


...αφήστε, σταματάω εδώ....βιβλίο θα γράψω αν συνεχίσω...

Εγω με ενα τετοιο,το οποιο το πηρα και απο Πυργο Ηλιας ξαδελφος της μανας μου για να μην εχω προβληματα(τρομαρα του/μου).

Το προβλημα στα καρμπυλατερ δεν λυθηκε ποτε,το εστελνα και κατω και καλα να το φτιαξει δουλευε ελαχιστα και αντε παλι,βεβαια οταν δουλευε σωστα περναγα πολυ ωραια,αυτος ηταν και ο λογος που το παλευα.

Στο τελος εκανε αναστροφη ενας ταριφας,εσκασα πανω του το κανα παγκακι και ησυχασα.Το πηρε καποιο συνεργειο και το κανε μεροκαματο ,βγηκε ολικη,καλη ωρα οπως ανεφερες.

Υγ.Σορυ για το Off topic.

1984_FZ400R.jpg
 
Ιστορίες 20 χρόνια και βάλε...

Μέρες Πάσχα Μ.Πέμπτη. 2004 αν θυμάμαι καλά..
Με την οικογένεια ήδη στο χωριό στα παππούδια και γω στη δουλειά να μετράω ώρες να σχολάσω.
Θάτανε μέσα Μάρτη,με πολύ καλό καιρό. Έχω ήδη στο μυαλό μου ταξιδάκι με τη μηχανή κατευθείαν αντί να πάρω το ΚΤΕΛ μιας και το αμάξι ήταν ήδη αγκαζέ.. :)
Σχολάω και μια ώρα νωρίτερα (πως τόπαθαν και μας έδιωξαν απορώ...) και βουρ στο βενζινάδικο για φουλάρισμα και ένα γενικό τσεκ στη BROSάρα μου...
Κουμπώνω μπουφάν και έφυγα. Ώρα αναχώρησης 16:30...
Διόδια Κορίνθου,καιρός απίθανος να θυμίζει καλοκαίρι-έχω ξεκουμπώσει το μπουφάν γιατί έχω ψιλοσκάσει BTW- και όλα οκ .
Το BROSάκι με φρέσκα λάδια, λάστιχα, φρέσκα ελατήρια εμπρός/πίσω, και τον μινι ανεμοθώρακα της ΚΑΡΡΑ να ταξιδεύει με 120-130 και το μοτέρ ίσα να ακούγεται διακριτικά από την θρυλική MORIWAKI TOURER που είχα μόλις τοποθετήσει πριν καμιά βδομάδα από τον Japan Parts... (άαααλη ιστορία και αυτός...)

Περνάω Κόρινθο,και συνεχίζω.Κάπου στο Ξυλόκαστρο ένιωσα μμια δροσούλα αλλά σαν σκληρός καριόλης συνέχισα με το μπουφάν ανοιχτό..Σιγά μην ασχοληθώ με μια ψυχρασία...Που νά'ξερα...

Λίγο πριν το Αίγιο κάτι περίεργα μαύρα σύννεφα να μου χαλάνε τη λιακάδα...Δε προλαβαίνω να το σκεφτώ και η ζελατίνα του κράνους ήδη στολισμένη με σταγόνες καλοθρεμένες και μπαμπάτσικες...Και όσο πάει και δυναμώνει....
Σχεδόν φρεγμένος στρίβω δεξια και μπαίνω σε ένα χωριό.Βρίσκω ένα σούπερ μάρκετ και παίρνω τα βασικά που ΔΕΝ είχα σακούλες σκκουπιδιών για αδιαβροχοποίηση και γάντια κουζίνας γιατί τα γάντια μου είχαν γίνει μούσκεμα...Πληρώνω βγαίνω έξω και αρχίζω να ντύνομαι...
Η βροχή σταθερά να πέφτει "ραη θρου" που έλεγε κι ο Ζαμπέτας....Πρώτη και ξεκινάω..

Φτάνω Πάτρα η βροχή έχει σταματήσει, ο δρόμος σχεδόν στεγνώνει και συνεχίζω.Έχει αρχίσει να σουρουπώνει για τα καλά και έχω περίπου καμιά ώρα μέχρι να φτάσω.
Στο μισάωρο είμαι σχεδόν Σαβάλια όταν ξεκινάει μια βροχή με κάτι σταγόνες σα καρύδια που όλο και πάγωναν...Στο χιλιόμετρο είχαν γίνει ήδη χαλάζι και να με μαστιγώνουν αλύπητα....κάποιος καριόλης με καταράστηκε σκέφτομαι και δε λέει να φτάσω...Ακόμα και με 40 κλ/την ώρα το ξύλο ήταν ανελέητο!!Έχουν απομείνει καμιά 30αριά κλ μέχρι το σπίτι και έχω κρυφτεί πίσω από το ζελατινάκι και προσπαθώ να προφυλαχτώ αλλά και να βλέπω...Τι να βλέπω και τι να προστατέψει η δόλια... σα να προσπαθούσες να μη βραχείς πίσω από σερβιέτα...Συνεχίζω, ο δρόμος πίσσα σκοτάδι, πηγαίνοντας όπου έβλεπαν τα (ευτυχώς δυνατά) φώτα..Η BROSARA δε, βράχος... σα να ήταν ρε παιδί μου μια καθημερινή βόλτα,ούτε ρεταρίσματα από υγρασία, ούτε φανάρια χαλασμένα να κολυμπάνε στο νερό ούτε τίποτα. Α,ρε κιαρατά Ιώπωνα δεν έκανες και το Μάρτη λίγο πιο αξιόπιστο;

Φτάνω κάποια στιγμή, κατά τις 21:00 βρεγμένος ως το σώβρακο αλλά σώος και αβλαβής...Το μοτέρ να γουργουρίζει σαν ηλεκτρικό. σα να έλεγε "άντε,συνεχίζουμε ή θα με σβήσεις και αυτό ήταν όλο; " .. "μαρη αχόρταγη" σκέφτηκα πλέκοντας στο μυαλό μου μινι θεατρικό διάλογο με τη BROσάρα... Τέλος πάντων σβήνω,παρκάρω και εκείνη τη στιγμή ξεπροβάλλει το μουτράκι της κόρης από τη πόρτα. "ο μπαμπάθ" λέει και ταυτόχρονα εμπανίζεται και ο δεύτερος Καπαδόκης ο υιός με τα LEGO ανα χείρας,η γυναίκα να γελάει αλλά να θέλει να με χαστουκίσει για το παράτολμο τα παππούδια να απορούν τι έγινε..
Εντάξει ρε παιδιά,για ταξίδι ξεκίνησα αλλά βγήκε και με λίγο κολύμπι... :lol:
 
Θα συνεχίσω με το 650 του Hawk RC-31 ΑΚΑ Κώστας.... εξαφανίστε τα κρεμμύδια από το πληκτρολόγιο... ;)
 
Πριν καμιά 25αριά χρόνια ευτυχής κάτοχος του Honda BROS- του δεύτερου- γιατί το πρώτο πήγε άψαλτο από έναν εμβολισμό ΙΧη που ξέχασε να σταματήσει στο φανάρι-σερφάρω στο σημερινό Μοτοκαφενείο ΜΜΜ που γράφει μεταξύ των άλλων ένα παλληκάρι με nickname Hawk RC-31...Πειράγματα,ατάκες τρομερές από τον σακατο-AKIRA 1100 και τις περιπέτειες του-τί περιπέτειες δηλαδή, από στούκα σε στούκα ήταν ο δόλιος- αλλά οκ με κραταιο χιούμορ και ενίοτε καυστικό...Βαμμένος KAWASAKIας ως το κόκκαλο ο τύπος και λάτρης του ωραίου φύλου αλλά μόνο αν ήταν πάνω του 1,85...Ο HAWK RC-31 λοιπόν να τον πειράζει "πούσαι ρε στούκερμαν" "τι αγόρασες πάλι" να του ανταπαντα ο Ακίρας με το υποτιμητικό "ολιγοκύλινδρε τι θες πάλι;" και να συνεχίζεται η ζωή στο φόρουμ εν ειρήνη και μαλακία αβέρτα.

Κανονίζεται το λοιπόν μετά από κάμποσους μήνες μια μοτοσυνάντηση.Ο Hawk RC-31 ρίχνει τη πρόταση για συνάντηση να βρεθούμε. Αρχίζουν τις προτάσεις,ποιοι θα είναι να δηλώσουν παρών,που θα πάμε, και τα γνωστά πειράγματα τύπου "μην έρθετε με Ducati και μείνετε δε σας ξέρω", "τα χρέπια και δη τα ολικοκύλινδρα μακριά μου, "εσείς με τα NOLAN προσέξτε μη χάσετε το υλικό της κορυφής" κλπ κλπ. Κάτι σαν JOE BAR TEAM η φάση δηλαδή.
Μετά από πολύ ατάκα πειράγματα κλπ πέσαν και οι προτάσεις μαγαζιών. Με τα πολλά κανονίστηκε στο γειτονικό μου μαγαζί το "Τρίκυκλο". Δεν πάω λέω να γνωριστώ με τους παλαβούς "αλήτες μαλλιάδες μηχανόβιους" που έχω χαλάσει 3 πληκτρολόγια και 2 κούπες καφέ σπασμένες από τα ποσταρίσματα; Πάω το λοιπόν...
Γνωστό το μαγαζί, καλησπερίζω τον υπεύθυνο, ανεβαίνω πατάρι ξανακαλησπερίζω και με υποδέχεται ο HAWK RC-31-Κώστας από δω και πέρα-με ένα χαμόγελο κι μια άνεση λες και μας ήξερε χρόνια.Είπαμε πολλά,γελάσαμε πολύ,ήπιαμε και τα σχετικά μας όλοι τους καλά παιδιά και πολύ το χάρηκα!
Με το Κώστα μας έδεσε μια ξαφνική χημεία και ο ίδιος καημός για τα BROS και τα θέματα που είχε.
Το είχε πάρει πρόσφατα-ούτε 6μηνο-και μια μέρα να μην του βγάλει κάτι δεν πέρναγε. Κάτι τα πρωινά να μπερδεύει και να βήχει, κάτι το μεσημέρι να ¨στεγνώνει" από καύσιμα και να ξελιγώνει τη μπαταρία κάτι τα φώτα,μέχρι και η κόρνα έκανε κόλπα!! Όπου πρόβλημα και ο Κώστας στο μάστορα.Ότι έβγαζε τα ακούμπαγε και μηχανάκι δεν είχε τις περισσότερες φορές.Για μακρινή βόλτα ούτε λόγος.
Πέρναγε ο καιρός,είχα κατεβάσει και το μάνουαλ και το μαστόρευα το Brosaki μου χωρίς θέματα.Να ένα φλας,να οι αλλαγές λαδιών,κάναδυο μανέτες σπασμένες,όλο και το μάζευα. Μόνο μοτέρ δεν κατέβασα, όλα τα υπόλοιπα τα έπαιζα στα δάχτυλα. Το είχα φτάσει σε καλό σημείο και ταξίδευε απροβλημάτιστα. Τα πλαστικά θέλαν βάψιμο αλλά δε με ένοιαζε και τόσο.
Ένα απόγευμα με παίρνει τηλέφωνο περίλυπος... "θα το δώσω ρε φίλε" μου λέει "μου έχει βγάλει το λάδι, 2 δουλειές κάνω (σσ. μαθηματικός το πρωί σε φροντιστήριο, γκαρσόνι σε μπυραρία γνωστή στην Αλεξάνδρας το βράδυ) και ένα ντεπόζιτο να τελειώσω χωρίς να βγάλει πρόβλημα δεν έχω κάνει!!! " "δε το φέρνεις να του ρίξω μια ματιά; " του λέω "έχω και το μανουάλλι κάτι θα γίνει τί να σου πω.
Σε μισή ώρα ήταν στο σπίτι και χωνόμαστε στο γκαράζ έχει πάρει μα φάτσα λυπημένου σκύλου που μου ερχόταν να του δώσω κάνα κόκκαλο..:D
Ξεκινάμε με επιθεώρηση ηλεκτρικών. Απλώνω τα σχέδια απ' το μάνουαλ,τσέκ με το πολύμετρο, βλέπω ασυνέχειες και διακοπές...μια "μπαζάριζε" το όργανο μια όχι..Πολλές μονωτικές,στριμένα και "ματισμένα" καλώδια από ατόφια,άλλα χρώματα άρχιζαν σε άλλα τέλειωναν,και αρκετά καλώδια με το γνωστό "black wire syndrome",ένας αχταρμάς γενικώς..
Πάρε και οξειδώσεις στην ασφαλειοθήκη. Μια φύσα να μην είχε σκουριά ή άλατα δεν είχε το δόλιο...
Με τα πολλά-αφού έχει σκιστεί να φέρνει καφέδες σάντουιτς και παγωτά, καλοκαιράκι γαρ- λέω να το κάνω μια βόλτα...Έχει φάει τα νύχια του μέχρι αγκώνα αν θα πάρει μπροστά μετά από τόσο λύσιμο... Η BROSάρα όμως τσακμάκι...Φώτα που έκαναν τη νύχτα μέρα,φλας να δουλεύουν άψογα, στοπ, κόρνα κλπ.,φόρτιση μπαταρίας διαρροές μηδέν,όλα σωστά. Άστραψαν τα μάτια του από χαρά, χοροπήδαγε γύρω γύρω σα μικρό παιδί που του πήρες το πρώτο του ποδήλατο!!! Μόνο τούμπες δεν έκανε!!! Είχε πολύ γούστο να βλέπεις ένα μαντράχαλο 30κάτι χρονών να κάνει σα μικρό παιδί!. Τέλος πάντων, το κάνω μια βόλτα, επιστρέφω όλα καλά. Φεύγει να πάει στο κορίτσι να της πει τα νέα. Επιστρέφει δικάβαλος και αράζουμε με τη γυναίκα μου οι 4 να γνωριστούμε και να πιούμε το κατιτίς μας.


Περιβόλι ο τύπος!!! (περίεργο για μαθηματικό....)

.... Συνεχίζεται...
 

Συνημμένα

  • 3kykloHawk-runner.jpg
    3kykloHawk-runner.jpg
    25,4 KB · Προβολές: 176
Τελευταία επεξεργασία:
Παρένθεση απαραίτητη αλλά κρατήστε την:
Έχω μια παραξενιά.. να το πω ψυχανέμισμα; Κληρονομικο χάρισμα; δε ξέρω... με τα σίδερα...καμιά φορά νομίζω μου μιλάνε, είτε για ιδιοτροπία είτε για βόλτα...δε ξέρω να το εξηγήσω, μπορεί απλά να είναι η εμπειρία ή η λαχτάρα για βόλτα που με κάνει τόσο δεκτικό στα "μυνήματα του σίδερου" που καμιά φορά δε πάω βόλτα γιατί το νιώθω με το που θα πάρει μπροστά ότι δε "ξύπνησε" καλά, και κάτι του έχει στραβώσει. Τα ίδια νιώθει και μια οικογενειακή μας φίλη-χρόνια μηχανόβια αυτή και ο αδερφός της-που αν νιώσει "κάπως" δε το κουνάει το μηχανάκι ούτε μέσα στο γκαράζ!! Και το ένιωσε με την τελευταία μηχανή που πήρε αφού είχε τεστάρει ότι υπήρχε και δεν υπήρχε σε μηχανάκι πόλης και ψιλοβόλτας από 250-600cc. Σε ένα INAZUMA κατέληξε που μόλις το καβάλησε το ένιωσε να της μιλάει!!!! "ρε Νάσο μου λέει μη με περάσεις για μουρλό αλλά αυτό το μηχανάκι μου μιλάει!!! το πότε θα φρενάρω,πότε θα στρίψω,ΠΩΣ θα στρίψω κλπ το ξέρω από πριν" ΟΚ λέω δεν είμαι ο μόνος πειραγμένος χαχαχα. :lol:

Πέρασε ο καιρός, Η φιλία με τον Κώστα παρέμεινε,οι επισκέψεις και οι μπυρες/καφέδες ήταν σε 10ήμερη ή εβδομαδιαία βάση.Παντρεύτηκε τη κοπέλα,πήγα στο γάμο του, έφτιαξε το τσαρδάκι του, αλλά το BROS το πρόβλημα της ημέρας...Όλο και κάτι του παρουσίαζε, και κάθε τρεις και λίγο τα λέγαμε. Ήταν Μάιος είχαν αρχίσει οι ζέστές μέρες αλλά και οι μέρες που έγινε η αποκάλυψη: Βρήκαμε τον κύριο αίτιο όλων των δεινών που "δεν άφηνε ένα τεπόζιτο να κάνει ολόκληρο χωρίς θέμα" αλλά και της κατανάλωσης όπως και της υπερθέρμανσης κάπου κάπου : Λύσαμε τα καρμπυρατέρ γιατί τελικά ο μάστορας δεν τα είχε καθαρίσει ποτέ όπως είδαμε παρόλο που του είχε πει πως το είχε κάνει λαμπίκο γιατί είχαν αρχίσει κάτι σκασίματα,και κάτι ατροφίες ψηλά (είχε βάλει και MICRON και μπουμπούνιζε πορωτικά). Να και κάτι υπερχειλίσεις καραμπινάτες, και η κατανάλωση σα δίλιτρο τούρμπισμένο... Με ένα ντεπόζιτο σκάρτα 100 110 κμ και γύρναγε ρεζέρβα.
Λύσαμε τσάκα-τσάκα τα κάρμπς-στο μεταξύ ο Κώστας είχε γίνει αστέρι στο λύσε/δέσε με τόσα θέματα-και βάσει του manual έπρεπε το κάθε κάρμπ να φοράει και ορισμένα νουμερα ζιγκλέρ, τα φλοτέρ στο τάδε ύψος κλπ κλπ...Αποτέλεσμα ελέγχου αποκαλυπτικό!!!
Κανονικά έχει πιο μικρά νούμερα (κυρίως ζιγκλέρ) ο εμπρός κύλινδρος και ελάχιστα πιο ανοιχτά ο πίσω, αν θυμάμαι καλά 145 μπροστά 165 πίσω,αλλά δε παίρνω και όρκο,η ουσία ήταν πως τα κυρίως ζιγκλέρ ήταν ότι νάναι,το μπρός πίσω μάλιστα, και ιδίως το πίσω μέσα στη μούργα. Το δε φλοτέρ μια να ανοίγει μια να κόβει και να μένει το μοτέρ από καύσιμο,ή να δουλεύει μόνο ο εμπρός κύλινδρος...Ένα μαύρο χάλι...Ο δικός μου έτοιμος για αντικαταθλιπτικά...

Εκείνη την εποχή 2000-2004 έμαθα τι σημαίνει μηχανάκι "παραεισαγωγής" στην Ελλάδα...: μηχανάκι δηλαδή μεταχείρω αλλά ΟΧΙ ατόφιο,αλλά ένας κακός αχταρμάς από εξαρτήματα, συναρμολογημένο όπως όπως να μπει σε λειτουργία "και ότι θες εδώ είμαστε" από 5-6 μηχανάκια ή περισσευούμενα κομμάτια...Τα καρμπυρατέρ για παράδειγμα του Κώστα το ένα ήταν σχετικά καθαρό (το μπροστά) ενώ το άλλο ήταν λες και είχε διασχίσει για δεκαετίες ότι χωματόδρομο είχε η Ιαπωνία και τα περίχωρα...
Είχε αρχίσει να νυχτώνει από το μεσημεράκι που μαστορεύαμε και όλα καθαρά και πλυμένα μπήκαν πάνω,κουμπώσαμε ντεπόζιτο,και μιζιά. Τζίφος.. Σκοτείνιασε ο Κωστής..."κάτσε ρε να κουτρουβαλήσει το οκτάνιο,μη κάνεις έτσι" του λέω. Δεύτερη μιζιά,σκάει, σβήνει. Τρίτη,και γουργουρίζει το μοτέρ (το 650 είχε δε το ανέφερα) και η MICRON να γεμίζει με μπάσο ήχο τα δέντρα στο πεζόδρομο...Η μελωδία της ευτυχίας....Ε,ρε μάγκες μου...Τέτοια φάτσα δε πρέπει να είχε ξανα πάρει ούτε όταν βγήκαν τα αποτελέσματα των πανελλήνιων και είδε πως είχε περάσει στη σχολή που ήθελε... (Μαθηματικό Πατρών).Το αφήνω να δουλέψει κάνα πεντάλεπτο, σβήνω, ξαναβάζω. Παίρνει αμέσως με σταθερό ρελαντί και ο Κωστής στο δεύτερο ουρανό, να χοροπηδάει σαν πεντάχρονο!!!
"κάντο μια βόλτα να το δεις" του λέω. "όχι εσύ θα έχεις την τιμή" μου λέει.ΟΚ. καβαλάω,πρώτη και πάμε...
Βγαίνω Βουλιαγμένης,πρώτη,δευτέρα,ανοίγω τέρμα,τρίτη,φανάρι. Πρώτη, ξανά δευτέρα κλπ φτάνω στα σχολεία της Ηλιούπολης,και επιστρέφω.
Μια χαρά το θεριό...

........... Ξανασυνεχίζεται...
 
Είπα πιο πάνω πως τα σίδερα μου μιλάνε....

Το εν λόγω σίδερο δε μίλησε καν...
Κακό αυτό, είναι σαν τον άνθρωπο τον αμίλητο που δε του παίρνεις κουβέντα, που δεν εκδηλώνεται αλλά σιγά σιγά σου ανοίγεται,και πάλι αμφιβάλλεις για το τι κρατάει κρυφό μέσα του...
Ανοίγω γκάζι, τραβάει θετικά και ψυχωμένα, θερμοκρασία σταθερή, φλάς κόρνα, φώτα δουλεύουν όλα, φρένα άγκυρες, αλλά το μηχανάκι ΔΕ μου αρέσει όπως φέρεται...σα να αντιστέκεται να αντιδράσει, σα να είναι λίγο αργό στις αλλαγές πορείας-παρότι το 650 έχει λίιιγο πιο γρήγορη γεωμετρία από το 400-αυτό είναι ένα κλικ πιο νωθρό από το 400.

Σαν να έλεγε θε θέλω βόλτες δε θέλω κανέναν πάνω μου...:confused: :confused:

Το κρατάω υπόψιν μου να του το πω...
Επιστρέφω,το παίρνει βόλτα. Τον ακούω στη Βουλιαγμένης να δίνει πόνο,οι αλλαγές πιο ψηλά από μένα,η MICRON να δίνει ρεσιτάλ σε Φα μείζονα,τον ακούω να ρίχνει στροφές στο φανάρι, και να ξεκινάει μετά μέχρι που δεν τον άκουγα πια. Τον ακούω όταν επιστρέφει και νιώθω -χωρίς να βλέπω- πως το χαμόγελό του έχει περάσει το περίγραμμα της ζελατίνας. :)
Κατεβαίνει-δε σβήνει- και αρχίζει: "τι μηχανάκι είναι αυτό πω,πω πως πάει έτσι" να οι αγκαλιές να τα χοροπηδητά,να ανεβαίνει πάνω να γκαζώνει να κατεβαίνει να με αγκαλιάζει...Στο δε τρίκυκλο να έχουν γυρίσει απορημένοι τα κεφάλια τους οι θαμώνες και να κοιτάνε 2 μουτζουρωμένους τύπους να γελάνε σα παιδιά.
Παρκάρουμε, και ανεβαίνουμε να πλυθούμε-τι να πλύνεις δηλαδή μες το γράσο και τη μπίχλα-αλλά μπρος τη χαρά που δούλεψε το ρημάδι, τι είναι λίγη μαυρίλα στα χέρια. Βουρ στο τρίκυκλο για μπύρα. Του λέω τι ένιωσα,δε δίνει σημασία. Του επισημαίνω να προσέχει, είναι πρώτο του μηχανάκι σε αυτά τα κυβικά, νραξει,δε ξήλωνε και την άσφαλτο, αλλά ένα σεβασμό τόνε θέλει. Έκανε και κάτι Σουνιάδες με τα παιδιά του φόρουμ,το μηχανάκι στα καλύτερά του.
Η δε αυτονομία του πλησίαζε του 400αριού αν ήσουν συγκρατημένος.

Ιούνιος 2004. Μιλάμε 3 του μήνα-λίγες μέρες πριν τα γενέθλιά του (6/6) Θα κατέβαινε Πάτρα να δώσει κάνα 2 μαθήματα που χρώσταγε και θα μαζευόμαστε Δευτέρα να το γιορτάσουμε διπλά πτυχίο και γενέθλια. ΟΚ θα τα πούμε Δευτέρα.
Αμ δε... :(
Στην επιστροφή του (Κυριακή 6/6 ) πριν τα ΣΕΑ Αιγίου ένας οδηγός βιαστικός-βιαστικός να μη χάσει το Μουντιαλ πέρασε στο αντίθετο ρεύμα, έχασε τον έλεγχο ήρθε κάθετα στο δρόμο και ο Κωστής έτυχε να ήταν εκεί..... απλά ήταν εκεί. :cry:

........................ :(


...Είναι μερικοί άνθρωποι που έρχονται στη ζωή μας ξαφνικά-σα διάττοντες αστέρες,σα ξαφνικό φως στο δωμάτιο-στην κάνουν λίγο πιο υποφερτή, λίγο πιο ωραία, πιο κεφάτη, πιο αισιόδοξη...
Και πάνω που λες ,ρε για κοιτάχτε! έχω έναν άνθρωπο να πω δυο κουβέντες, ένα φίλο για μια ζωή, έναν παλαβιάρη να κάνουμε πατέντες έτσι για να περνάει η ώρα και μόνο, έναν άνθρωπο καλύτερα από αδερφό, ε,σου κανει ένα ΠΑΦ ! ο μπαγάσας και χάνεται...
α, ρε Κωστή...

Στη φωτό μια από τις τελευταίες Τρικυκλιάδες, ο Κωστής (δεξιά),και στο κέντρο ο Παναής ΑΚΑ Runner...Τον πρώτο αριστερά δε τον θυμάμαι σόρρυ...

Προβολή συνημμένου 466525
 
Τελευταία επεξεργασία:
O Νικος Θεοδωρακης, από το περιοδικό ΜΟΤΟ (τότε) είναι ο αριστερά, που πίνει μπύρα και καπνίζει.

Τον καπετάνιο, στην μέση, φυσικά και τον ξέρουμε.

Απολαυση η ιστορία, μέχρι το κακό σημείο βέβαια
 
Τελευταία επεξεργασία:
O Νικος Θεοδωρακης, από το περιοδικό ΜΟΤΟ (τότε) είναι ο αριστερά, που πίνει μπύρα και καπνίζει.

Τον καπετάνιο, στην μέση, φυσικά και τον ξέρουμε.

Απολαυση η ιστορία.

Λένε πως άνθρωποι που φεύγουν στα γενέθλιά τους σου υπενθυμίζουν ευγενικά να τους θυμάσαι,πως έκλεισαν τον κύκλο τους τη μέρα που τον άρχισαν ή συνεχίζουν έναν άλλο κύκλο.

Δύο ανθρώπους ξέρω με αυτή τη περίεργη σύμπτωση: Ο ένας ήταν ο πατέρας μου, (24/7/1935-24/7/1992)
και ο Κώστας. (6/6/1974 - 6/6/2004)


Αντιγράφω:

Όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει στα γενέθλιά του, η σημασία του γεγονότος είναι βαθιά συμβολική και μπορεί να ερμηνευτεί με πολλούς τρόπους. Συχνά, συμβολίζει ένα τέλος κύκλου και την έναρξη ενός νέου, καθώς ο θάνατος «σφραγίζει» μια περίοδο της ζωής του, ενώ ταυτόχρονα συμπίπτει με την ημερομηνία της γέννησής του, η οποία αντιπροσωπεύει μια αρχή.

Επιπλέον, το γεγονός μπορεί να ερμηνευτεί ως:


  • Συμβολικό τέλος: Μπορεί να σηματοδοτεί την ολοκλήρωση ενός σημαντικού κεφαλαίου ή μιας δύσκολης περιόδου, σαν να έκλεισε ο κύκλος της ζωής του λίγες ώρες πριν από την "επόμενη" του μέρα.
  • Σύνδεση με τη ζωή: Η συμπίπτει του θανάτου και της γέννησης μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβολίζει την πλήρη εξισορρόπηση του κύκλου της ζωής, το τέλος που «παντρεύεται» με μια αρχή.
  • Συμβολική ερμηνεία: Μπορεί να δώσει μια αίσθηση "ολοκλήρωσης" στον θάνατο, σαν να ολοκλήρωσε την αποστολή του και να "κλείδωσε" το τέλος της ζωής του στην ίδια ημέρα που ξεκίνησε.
Μπορεί απλά να συμβαίνει τυχαία, και να μην σημαίνει τίποτα...:hmm:



υγ.

Ο Παναής έχει χαθεί, ένα τηλέφωνο που είχα δεν ισχύει. Ξέρει κανένας νέα του;
 
Ενω μας ξεκίνησες όμορφα και εύθυμα, με τα τελευταία posts σου, μας τσάκισες...

Να είσαι καλά να τον θυμάσαι :beer:
 
Όλα στο πρόγραμμα είναι.

Θα επανορθώσω με το.... Σούλη :)
 
Ο Σούλης..

Ας ευθυμίσουμε λίγο :)

Ο Σούλης...

Γειτονόπουλο ο Σούλης.Συμμαθητής.Ψιλόλιγνος,έως πολύ αδύνατος με γυαλιά,”σα σκουράτζο” πού τον λεγε η μάνα μου,poisson avec des lunettes που τον έλεγε ένας Βέλγος μάγειρας στο εστιατόριο που δούλευα...
Λίγο αλαφροίσκιωτος,νευρικός,λίγο στη κοσμάρα του,αλλά καλό και ήσυχο παιδί, δεν πείραξε ποτέ κανέναν παρόλο που όλοι τον πείραζαν.

Ένα καλοκαίρι μας έκανε και την έκπληξη!
Καμαρωτός - καμαρωτός κατά τις 11:00 περνάει από μπροστά μας εποχούμενος!!!Βολτάριζε περιχαρής με το Motobecane της αδερφής του. Τον είχαμε δει πολλές φορές που το έπλενε και το καθάριζε αλλά δεν περιμέναμε πως θα έπαιρνε το ΟΚ για βόλτα!!!!Τρελλαθήκαμε!!!! Και δως του πάνω κάτω στη γειτονιά,να και με τα ψώνια φορτωμένος από το μπακάλη,(ναι δεν υπήρχαν τότε σούπερ μάρκετ στο χωριό) να και βόλτα 10 καδους από το σπίτι μακριά να πετάξει τα σκουπίδια,τάχα μου μην τα πετάει κοντά και μυρίζουν...και δώστου βόλτες,να και οι πρώτες “παντιές” στο χωματόδρομο,μια χαρά.
Πιλοτάρα μες τη βδομάδα ο Σούλης!! Και όσο το μάθαινε, τόσο και ξεθάρρευε,και πήγαινε όλο και πιο μακρινές βόλτες. Ακολουθούσα και γω ο καψερός με το Velamos όσο μπορούσα,αλλά ο Σούλης άρχοντας με το εργαλείο του, που φάνταζε στα παιδικά μας μάτια σα χιλιάρα μηχανή! Και κάθε μέρα μετά τη βόλτα πλύσιμο! Με 2 σφουγγάρια παρακαλώ: ένα για σέλλα και τιμόνι-σκελετό, και δεύτερο για τις ακτίνες- ρόδες! Α,όλα κι όλα! Αχάριστος δεν ήταν ο Σούλης, το σεβόταν το μηχανάκι, το είχε στη πένα,και το επέστρεφε χωρίς κόκκο σκόνης πάνω του. Με το πανί στη τσέπη ήταν πολλές φορές! Υπερβολικός λίγο, αλλά τα αγάπαγε τα μηχανήματα ο Σούλης,τα φρόντιζε με ευλάβεια,και τα πρόσεχε σαν τα μάτια του και καλύτερα.

Μια Παρασκευή του Ιουνίου-θά΄χαν δε θά'χαν κλείσει τα σχολεία καμιά βδομάδα-έρχεται από τη γειτονιά ψιλοσκασμένος..”τι τρέχει ρε Σούλη;” ρωτάμε -.”Τι να τρέχει,να,τρίζουν τα φρένα ρε γαμώτο” μονολογούσε,”Θα με σκοτώσει η αδερφή μου, μάλλον τα χάλασα”,συνέχισε.
-Και δε πετάγεσαι μέχρι το ποδηλατά εκεί στο ταχυδρομείο,να τα δει; “ του λέμε.”Και δε πάω;” μας λέει “πόσα να μου πάρει,σιγά” άλλωστε τον είχε και τον τρόπο του-το χαρτζηλίκι έπεφτε γερό από τη μάνα του,και όλους μας βόλευε,όλο και κέρναγε κάνα καφέ η αλήθεια είναι,ψυχούλα είπαμε ο Σούλης. Και πήγε...


Τι τόθελε;...
Ο Βασίλης ο ποδηλατάς....Μέγας πλακατζής... (αλλά και μεγάλος μαλάκας όπως αποδείχτηκε εν καιρώ,αλλά δεν είναι της παρούσης...) μόλις τον είδε ήθελε να τον ξεφορτωθεί. Βλέπετε έπλενε το νέο του αμάξι -ένα κατακόκκινο ΡΟΝΥ ολοκαίνουργιο. “καινούργιο κοσκινάκι μου...” ε,κάπως έτσι...
Τον αρχίζει λοιπόν ο Σούλης στη πολυλογία, του είπε τι κάνει,το βλέπει,σκέφτεται λίγο,το πάει μια βόλτα,επιστρέφει και του λέει “λίγο γράσσο να βάλεις και είσαι ντάξει”.”Μπορείς ή να το κάνω εγώ;” Ο Σούλης-που πιάναν τα χέρια του-αποφάσισε να το κάνει μόνος του....
Τι τό΄θελε;
...............

...Συνεχίζεται παρακάτ'














 

Συνημμένα

  • motobecane yellow.jpg
    motobecane yellow.jpg
    66 KB · Προβολές: 69
................

Πέρασε η μέρα,σουρούπωσε,μαζεύτηκε η παρέα,κατεβήκαμε παραλία,πουθενά ο Σούλης.Ρε Σούλης από δω, Σούλης από κει, πουθενά...

Την επομένη έρχεται ποδαράτος-σα να κούτσαινε και λίγο δε παίρνω κι όρκο- μπανταρισμένος με κάτι γάζες,όλος μες τις γρατζουνιές και τα γδαρσίματα.Πιο πολύ κόκκινο ιώδιο έβλεπες παρά πετσί στα κοκκαλιάρικα πόδια του....και αράζει μαζί μας.
-Τι έπαθες ρε Σούλη;
-Άστα,ζημιά...
-Δηλαδή;
-Μου είπε ο μαλάκας ο ποδηλατάς να βάλω γράσσο στα φρένα
(κοιταγόμαστε οι πιο μπασμένοι στα μηχανολογικά)
-Και;
-Ε,μετά το κλασικό πλύσιμο,έκατσα, έβγαλα τροχούς,τους καθάρισα όπως μου είπε και πασάλειψα τα ταμπούρα με το καλό το γράσσο του πατέρα μου.
-.......(δαγκωθήκαμε...)
-Και τι έγινε μετά;
-Το μοντάρισα,λάδωσα και την αλυσίδα,και πήγα μια βόλτα σιγά σιγά,να δω τι γίνεται.Και πάει το τρίξιμο, χάθηκε! Ωραία λέω ας πάω μέχρι παραλία,ε στη στροφή τη γνωστή αριστερά,κόβω γκάζι πάω να φρενάρω,φρενάρω,ρε φρενάρω,που να φρενάρει!!! Αρχίζω τα ζικ-ζακ να κόψει λίγο η φόρα,που να κόψει!!!! Πήρα αμπάριζα κάτι σύρματα,ένα παρατημένο φράχτη κοντά στα σκουπίδια, και σταμάτησα πιο κάτω πάνω σε κάτι ξύλα!Παραλίγο να μπω μες το λούνα πάρκ της κυρα-Βάσως!.Σκατά.... δεν έμεινε ρούχο,δεν έμεινε παντελόνι, δεν έμεινε μηχανάκι, στράβωσα τις μανέτες λύγισε λίγο το τιμόνι, ένα μάτσο χάλια.Το τι άκουσα δε λέγεται.
-Μα βάζουνε γράσσο στα ταμπούρα ρε Σούλη;
-Εε, αφου μου το είπε!
-Μα δεν ήξερες πως το γράσσο μέσα στα ταμπούρα θα γλυστράει;
-Ε,ναι το φαντάστηκα,αλλά είπα θα καθαρίσει μετά από λίγο και θα φύγει.
-Και έβαλες ένα κόσμο γράσσο ε;
-Μάλλο πολύ έβαλα,δε περίμενα να....
-Ε,ρε φίλε, πάλι καλά που δε σκοτώθηκες. Και το μηχανάκι; ( ο κλασικός μας καημός...)
-...Το συμμάζεψε ο πατέρας μου,πήγε και ξέχεσε και το ποδηλατά και περιμένει κάτι ανταλλακτικά τώρα.Πάντως μου το ξέκοψαν πως μηχανάκι δεν έχει μέχρι νεωτέρας...
Όχι ρε γαμώτη. Αυτό μας πόνεσε....όλο και καμιά βόλτα μας έπαιρνε όλο και κάναμε και μεις καμια βόλτα-είπαμε ο Σούλης ήταν ψυχάρα.
Το τι ακολούθησε μετά δε περιγράφεται....Περιττό να πω για καμιά βδομάδα το τι πείραγμα έφαγε... “Ωωωωωχχχ γράσσο στα ταμπούρα” πεταγόταν ο Θανάσης ο μεγάλος της παρέας....”ποιος βάζει γράσσο στα ταμπούρααααα”πεταγόταν ο Βασίλης. Ήταν η καθιερωμένη ατάκα όταν ερχόταν στη παρέα.Και όχι μόνο από μας αλλά και από τα μεγαλύτερα παιδιά της γειτονιάς,που ήξεραν την κάτοχο....
Αλλά αυτός ήταν ο Σούλης ! Μπορεί να στενοχωρήθηκε,να κατασκοτώθηκε,να πόναγε,νταξ, όχι τόσο από το πέσιμο,αλλά από τον άλλο πόνο,της αξιοπρέπειας, αλλά κακία δε κράτησε,ντάξει,χάθηκε για κάνα 2 μέρες,αλλά ξανάρθε σα να μην έγινε τίποτα,γι αυτό και τον αγαπάμε όλοι. Αποδείχτηκε μάλιστα στα χρόνια που πέρασαν πολύ καλύτερο παιδί από πολλούς “πολλά υποσχόμενους” της εποχής...

-Αγαπάμε Σούλη!
-Αγαπάμε εκείνη την εποχή της ανεμελιάς,και των πειραγμάτων.
-Αγαπάμε Motobecane κίτρινα....


motobecane yellow.jpg



υγ. Βλέπω τους διαχειριστές να με μπαναρουν... τό'κανα ντέφι το ποστ για τα BROS

Aς βάλω μια φωτό από το Brosάκι μου μπας και εξευμενίσω τα πνεύματα, και πάω να διαβάσω λίγο Καμύ να ισιώσω... :)

Φωτογραφία0421.jpg Φωτογραφία0425.jpg
 
Τελευταία επεξεργασία:
Ρε Νάσο τα σπάνε οι ιστορίες σου, είναι βγαλμένες σαν από ταινίες του Σταύρου Τσιώλη!
 
Οι διαχειριστές σου πρότειναν μια λύση αλλα δεν ασχολήθηκες ;)
 
Πίσω
Μπλουζα