Eκει που με πανε το xmax και το fazer δε μπορει να με παει κανενα τουτου. Η αισθηση οταν ακουμπαω τα χερια μου στα τιμονια τους και οποια εγνοια κι αν εχω παει περιπατο οταν αρχιζουν τα ερωτολογα τους μολις βαλω μπρος. Να βλεπεις τα χιλιομετρα να καταπινονται γρηγορα η αργα κι εγω να ειμαι μερος ταυτοχρονα και του εξω κοσμου και ν' αποτελω συνολο με τα τα yamahaκια μου και να εχουμε μια εσωτερικη επικοινωνια. Αν τις εχω θεοποιησει; Ναι, μπορει, πιθανως. Μα οταν σταματαω καπου και πινω μια κοκα και τις κοιταω στις ομορφες φωταρες τους νιωθω πως υπαρχει ενας δεσμος που δε δημιουργω εγω στη φαντασια μου αλλα κατι περα απ' αυτο. Ολοι και ολα ειμαστε ενεργεια. Τα σωματα μας οπως κι οι λαμαρινες αποτελουνται απο παμπολλα μορια που βρισκονται σε συνοχη, μα συναμα σε πληρη κινητικοτητα παραγοντας εργο αρα και ενεργεια. Εχω δει το κατσαριδακι στο βιντεο, στο ντιβιντι, στην τηλεοραση και καθε φορα με την ιδια χαρα το παρακολουθω. Ειμαι 27 χρονων και μετραω κοντα στις 300.000 χιλιομετρα με αυτοκινητο, μα δε μου λειπει, δε με νοιαζει αν δεν οδηγησω αυτοκινητο για μηνες, αλλα οταν μια περιοδο εμεινα αναγκαστικα χωρις τα μωρα μου κοντεψα να λυσαξω. Τις καβαλαω και ειμαι καποιος αλλος, καποιος που μπορει ν' αφουγκραστει το περιβαλλον του αλλα και ν' αφομριωθει μ' αυτο.
Οταν ξανανεβηκα σε μηχανη μετα απο πολυ καιρο, η κοπελα μου δεν ηταν συνηθισμενη. Πριν απ' αυτο μιλαγαμε για τα αυτοκινητα, τι γινοτανε στο δρομο καθημερινα, ειναι απο τις λιγες περιπτωσεις γυναικων που θα δειτε στους δρομους με κωλοπειραγμενα τουτου. Ετσι λεγαμε πολλα. Και τοτε μετα απο 2 χρονια ξανακαβαλησα μηχανη κι η ατμοσφαιρα ηλεκτριστηκε και δε μπορουσα να κοιμηθω και ξυπναγα κι εκανα ονειρα για ολα τα μερη που θελω να παω την καινουργια μου μηχανη κι ενα Δεκεμβρη πηγα και την πηρα. Και πια δεν μπορουσαμε να συζητησουμε με την κοπελα μου, με ενιωθε σαν ξενο, καναμε το πηγαδακι μας καθε βραδυ και λεγαμε ιστοριες για τα αυτοκινητα. Και τωρα ακουγα για το impreza που περασε και δεν ειχε καμια αξια για 'μενα να συζητησω. Τι να πω ; Τι μπορω να πω για ενα οχημα που ειναι απλα οχημα, καλουπι, κονσερβα, κλουβι για το σωμα και το νου. Για να στριψεις απλα κουνας αυτο τον κυκλο που ονομαζουνε τιμονι, δε βαζεις ολη την ψυχικη και τη σωματικη σου ενεργεια, τη θεληση σου. Και τι να πω εκεινες τις στιγμες οτι αν ανοιξω θα ψαχνεται να βρει το subaru τι περασε; Εδω πριν καποιους μηνες με το xmax πηγαινα κομματια απο Επιδαυρο γι' Αθηνα, με αερα και δε βρεθηκε αυτοκινητο να μου κολλησει.
Ειναι τροπος ζωης και παντρευεσαι και τη βροχη και τον αερα και τα χιονια [εξω ημουν πριν μερικους μηνες που χιονισε] και την καλοκαιρια και ολα. Ενταξει δε μπορεις να πας ταξιδι χαλαρα, αναγκαστικα κουβαλας του κοσμου τον εξοπλισμο, αλλα τι να κανουμε;
Δε μπορω τιποτε αλλο να σκεφτω περα απο το γουργουρητο τους στο ρελαντι...
