• Σας προσκαλούμε όλους στην 3η ΒΟΥΝΙΣΙΑ του moto.gr, η οποία θα πραγματοποιηθεί τo Σάββατο 16/05/2026.

    Διαβάστε τις λεπτομέρειες και δηλώστε συμμετοχή ΕΔΩ...

"το μονοπάτι των στίχων.."

Dolores O'Riordan - Ordinary Day


This is just an ordinary day
Wipe the insecurities away
I can see that the darkness will erode
Looking out the corner of my eye
I can see that the sunshine will explode
Far across the desert in the sky

Beautiful girl
Won't you be my inspiration?
Beautiful girl
Don't you throw your love around
What in the world, what in the world
Could ever come between us?
Beautiful girl, beautiful girl
I'll never let you down
Won't let you down

This is the beginning of your day
Life is more intricate than it seems
Always be yourself along the way
Living through the spirit of your dreams


Beautiful girl
Won't you be my inspiration?
Beautiful girl
Don't you throw your love around
What in the world, what in the world
Could ever come between us?
Beautiful girl, beautiful girl
I'll never let you down
Won't let you down
Down, down...
 
The haunted - Forensick

http://youtube.com/watch?v=02kl_yTTpVw

At night I listen to the sound of the animals,
I understand now that there are no limits to what you are capable of.
You don't even see it yourselves,
and the news anchor on the TV set talks in a neutral voice about rape,
murder
and this weeks weather without change of tone
It seems that nothing matters as we close in on the turn of the millenium,
violence and commercial breaks has become the opium that used to religion.
Fuck you, mankind.
You're so ugly, so vain.

The language of brutality is all you seem to understand,
bloodlust as long as it's someone elses blood.
To fuck, suck, eat and shit.
Breeding has turned into a pastime,
death as recreation...

You are no better than a pack of hyenas,
the sight and smell of someone elses pain and misery makes you feel good,
ensuring one more day in safety,
decimating the odds that you or someone you love is going to get hurt.
Well don't fucking fool yourself,
you're not safe,
not in this world.
All you are is collateral damage,
presumptive headlines,
expendable meat for the media hounds,
statistics and forensic reports for some brainless fuck to drool over on the
internet.

You are royallyFUCKED.
 
Δε θελω να γλιτωσω απο τα ομορφα



Στίχοι: Sadahzinia
Μουσική: B.D Foxmoοr
Πρώτη εκτέλεση: Sadahzinia

Πως να σου πω για αυτές τις σκέψεις που σταθήκαν στο μυαλό μου,
θρονιαστήκαν και φωτίσανε για λίγο τ' όνειρό μου
κι οι στιγμές χορέψανε μπροστά μου σα σκιές·
άλλες ανήκαν εδώ κι άλλες χανόντουσαν στο χτες.
Σκορπισμένες όλες στης ζωής το βιβλίο
κι οι σελίδες οι θαμπές, τσακισμένες στα δύο
να μου θυμίζουν ότι κάπου στα παλιά τα μονοπάτια
είναι της μνήμης μου τα πιο όμορφα κομμάτια·
αγαπημένα σαν όργανα παλιά ξεκουρδισμένα,
μακριά από μένα, περασμένα ξεχασμένα,
ξεμακραίνουν λίγο- λίγο μ' ένα χρόνο σακάτη
κι έτσι φουντώνει του πόνου το γινάτι.
Ίσως μεγάλωσα και κάπως παραπάνω
και στην ανάγκη να πάψω και το κέφι μου να κάνω,
μα θα μικρύνω και θα σβήνω τη χαρά μου
κι αυτά τα ωραία που κυλήσανε μπροστά μου.
Γι' αυτό γυρίζω στα παλιά να ξεδιψάσω·
οι στιγμές μου μ' αφήνουνε παρέα να ξαποστάσω
και λιγώνουν τη ψυχή μου κάθε τόσο.
Από τα όμορφα δε θέλω να γλιτώσω.

Δε θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα,
γιατί εκείνα την ασκήμια μου σκεπάζουν
κι όταν φοβάμαι τα πιο μεγάλα ψέμματα,
μακάρι πάντα να μου τάζουν.
Δε θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα,
ούτε για λίγο σου λέω να τ' αποφύγω.
Τα φτιάχνω θύμηση και τα ντύνω όνειρα
και μες στη σκέψη μου τα πνίγω.

Είναι τα όμορφα με τ' άσχημα μπλεγμένα,
πάνω στης μοίρας τα παραμύθια κεντημένα,
ξαναμμένα με τραβάνε στο χορό τους το τρελό·
ψάχνω τα βήματα να βρω και χάνω το ρυθμό.
Μα όταν με πιάσουνε τα όμορφα απ' το χέρι
με ταξιδεύουνε στου ήλιου το κρυμμένο μου αστέρι
και μου ανοίγουν τη ψυχή να τραγουδήσω,
με τη βροχή του κόσμου να νυχτοπερπατήσω.
Όμως, δε ξέρω αν πρέπει να μείνω ή να φύγω,
αφού τα όμορφα κι αυτά κρατάνε λίγο
και μένει ο φόβος στη ζωή συνοδοιπόρος
σε κάθε ανάσα, κάθε σκέψη απαράβατος όρος.
Κι ενώ το ψέμα κι εγώ είμαστε πράματα χώρια
να με γλιτώσει θέλω, όταν φοβάμαι, από τα ζόρια.
Μικρό το κακό, αφού τουλάχιστον θα ζήσω,
τις κλεμμένες στιγμές για λίγο όνειρα θα ντύσω.
Ας λένε πως τα δύσκολά θεριεύουν τη ψυχή,
είναι ο πόνος όμως, στιχοπαιδεύτρα ευχή.
Μη με αφήσεις εδώ πέρα να στοιχειώσω,
από τα όμορφα δε θέλω να γλιτώσω.
 
Το πιο γλυκό μεθύσι - stavento

Ευχαριστώ το Θεό που σε γνώρισα
Ευχαριστώ το Θεό που υπάρχεις
Ότι κι αν τύχει κι ο κόσμος όλος την πλάτη αν μου γυρίσει
κι η τύχη μου κι αυτή αν λακίσει
κι αλλού το γλέντι να 'χει αρχίσει
πάντα θα είσαι εσύ το πιο γλυκό μεθύσι

Σ' έψαχνα στον ουρανό μα στη γη ήσουν τελικά
ήσουν πλάι μου τόσο καιρό
μέσα σ' όνειρα στυφά τσάμπα πήγα μπλέχτηκα
σκάρτες καταστάσεις ανέχτηκα
είσαι στάλα από βροχή μου δροσίζεις το κορμί
είσαι άγγιγμα αγγέλου
τώρα μάταια προσπαθώ να σ' αγγιξω και εγώ
μήπως νιώσεις ότι νιώθω

Μια που σε είδα και μια που σε είχα σταμπάρει
δεν με νοιάζει ότι κι αν λένε εγώ δεν παίρνω χαμπάρι
σε κουβαλάω πάντα μαζί στη γιορτή και τη μπόρα
ακόμα στοίχους κι όταν γράφω όπως τώρα
Σαν ανεξίτηλο στυλό μου ’χεις αφήσει σημάδι
που δεν λέει με τίποτα να φύγει το ρημάδι
δεν μπορώ και δεν θέλω να ξεφύγω από κοντά σου
είναι αυτό το μαγικό της μυρωδιάς σου
είσαι τ' αστέρι που φωτίζει το δικό μου σκοτάδι
και στο κεφάλι είσαι το πιο όμορφο χάδι
είσαι Θεόσταλτο δώρο για ’μενα
κι αν είσαι λάθος δεν με νοιάζει ας πάνε όλα χαμένα
έτσι κι αλλιώς ότι κι αν πέρασα δεν βρήκα τίποτα να με εθίσει
είσαι το πιο γλυκό μεθύσι


Δεν αισθάνομαι ντροπή μόνο κάποια ηδονή
όταν έρθεις κ μ' αγγίζεις
η ανάσα σου καυτή μου ’χει λιώσει το κορμί
δεν περίμενα να γίνει
Τ’ όνομα σου σκέφτηκα και αμέσως ξέφυγα
που θα πάει αυτό φοβάμαι
θα επέλεγα ζωές που θα ήτανε θνητές
και σε όλες θα ζητούσα εσένα
φάνηκες στα ξαφνικά μέσα απ’ το πουθενά
και ανέστησες τα κυταρα μου, τα νεκρά

Σε βλέπω στο ποτήρι μου και πίνοντας σε πίνω
μα μην τελείωσες γρήγορα γιατί μόνος θα μείνω
και τι θα γίνω
ίσως και να με φθηνοπάρει αλλά αλήθεια ότι κι αν πέρασα θα λέω χαλάλι
Εσένα διπλά μου όταν έχω δε φοβάμαι κανένα
γιατί έχω τα όνειρα μου όλα τότε λυμένα
για σκέψου στην ψυχή μου να τα είχα κρυμμένα
κι αληθινό να μην γινότανε ποτέ ούτε ένα
ένα ποτήρι ακόμα βάζω και δεν ξέρω τι αισθάνομαι
απλά όταν ακούω εσένα χάνομαι
και πιάνομαι πάνω σου για να στηριχτώ
η για ν' ακούσω το πιο όμορφο σου ουρλιαχτό
Κι αφού λοιπόν πίνε πίνε έχω λαλήσει
και η σκέψη μου δεν λέει άλλο κουπλέ να μου χαρίσει
γουστάρει κι αυτή κάπου εδώ να μ' αφήσει
μ' αλήθεια είσαι εσύ το πιο γλυκό μεθύσι
 
ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ - ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΝΑΥΑΓΗΣΑΝ ΣΤΙΣ ΞΕΡΕΣ ΣΟΥ


ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΝΑΥΑΓΗΣΑΝ ΣΤΙΣ ΞΕΡΕΣ ΣΟΥ
Μουσική: Διάφανα Κρίνα, Στίχοι: Παντελής Ροδοστόγλου

Η ανάσα σου ήτανε η πρώτη μου πατρίδα
κι η μυρωδιά σου ήταν ο πρώτος μου εθισμός.
Πάει καιρός που έχω φύγει από τη Θήβα
και περιφέρομαι σακάτης και τυφλός.

Καθαγιασμένος στα νερά της λησμονιάς σου
εξουθενομένος από τα έργα και τις μέρες σου
θητεύω δίπλα σε αγάπες ξοφλημένες
γιατί τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου.

Παραχωρώ τ' άθλιο κορμί μου τις πληγές μου
να εξασκηθούν οι μανιακοί και οι αρχάριοι.
Θέ μου, πώς ξεραθήκαν έτσι οι πληγές μου
που ξεδιψούσαν ναυαγοί και λεγεωνάριοι.

Και θα πληρώνω σαν αντίτιμο στο χρόνο
τη μοναξιά για όλα τα χάδια που ζητούσα
για την αγάπη που με βύθισε στον πόνο
κι έτσι σακάτεψα εσένα που αγαπούσα.

Αραγε θα θυμάται κάποιος τ' όνομά μας
της ζωής μας τα εξαίσια φεγγάρια
τα πάθη μας, τις λύπες, τα δεινά μας.
Αραγε υπήρξαμε ποτέ; Στα όνειρά μας!
 
ΤΣΟΠΑΝΑ RAVE - ΔΩΣΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ

Δωσ' μου λίγη αγάπη
δωσ' μου ένα δάκρυ
δωσ' μου κάτι για να νιώσω πόνο

Δωσ' μου μια αιτία
δωσ' μου μια αμαρτία
δωσ' μου κάτι γαμώ την κοινωνία

Δωσ' μου δυο κατοστάρικα
δωσ' μου δυο πεντακοσάρικα
δωσ' μου απ' αυτά τα καινούρια τα διακοσάρικα

Είσαι του πόνου μου η αιτία
είσαι ένα βάρος στην κοινωνία
είσαι η καμπούρα που'χω στην πλάτη μου

Είσαι του ξεπεσμού μου η αιτία
είσαι του κόσμου η αηδία
αλλά αμα θέλεις δωσ' μου δυο κατοστάρικα

Μες στα σοκάκια γυρνώ
δεν έχω τίποτα επάνω μου
ούτε ρούχα ούτε ομπρέλα ούτε πατρίδα

Τρεις μέρες βρέχει τώρα
και μου 'χουν σπάσει τα νεύρα
δεν έχω πού να κάτσω από κάτω
πού να κάτσω; είναι όλα πιασμένα

Δεν έχω ούτε έναν κασμά
να σκάψω το λάκκο μου
γαμώ την κοινωνία μου
θα πάω ν' ανεβώ σ' ένα βουνό
και θα σας βλέπω όλους από ψηλά

Θα βλέπω εσάς και τη μιζέρια σας
αλλά δε θα σας έχω ανάγκη

Γιατί είμαι ο Χουλκ....
 
Μερακλωσαμε και σημερα... :beer: :beer: :beer:
 
Oasis: Supersonic


I need to be myself
I can't be no one else
I'm feeling supersonic
Give me gin and tonic
You can have it all but how much do you want it?
You make me laugh
Give me your autograph
Can I ride with you in your B.M.W ?
You can sail with me in my yellow submarine

You need to find out
'Cos no one's gonna tell you what I'm on about
You need to find a way for what you want to say
But before tomorrow

'Cos my friend said he'd take you home
He sits in a corner all alone
He lives under a waterfall
No body can see him
No body can ever hear him call

You need to be yourself
You can't be no one else
I know a girl called Elsa
She's into Alka Seltzer
She sniffs it through a cane on a supersonic train
She made me laugh
I got her autograph
She done it with a doctor on a helicopter
She's sniffin in her tissue
Sellin' the Big Issue

She needs to find out
'Cos no one's gonna tell you what I'm on about
She needs to find a way for what she wants to say
But before tomorrow

'Cos my friend said he'd take you home
He sits in a corner all alone
He lives under a waterfall
No body can see him
No body can ever hear him call
 
Δεν διάβασα τα προηγούμενα αλλά βάζω αυτό:


Μικρό μου πόνυ, ο κόσμος τελειώνει
είμαστε πρώτοι, μα τρέχουμε μόνοι
μοιραία barbie χοντρή με ρυτίδες
βλέπεις ειδήσεις μα φοράς παρωπίδες

Παιχνίδια στη μάχη κι ο Τζι-άι-τζο μου
κοιτά πληγωμένος το(ν) κόλπο του τρόμου
του λείπει ένα πόδι του λείπει μια ιδέα
του λείπει η ψυχή του μα έχει παρέα
μα έχει παρέα, μα έχει παρέα

Μικρά στρουμφάκια μ’ αρβύλες και κράνη
και την Χιονάτη βιάζουν οι νάνοι
η Κάντι-Κάντι διακινεί ηρωίνη
για τον βαρόνο αστυνόμο Σαΐνη

Παιχνίδια στη μάχη κι ο Τζι-άι-τζο μου
κοιτά πληγωμένος το(ν) κόλπο του τρόμου
του λείπει ενα πόδι του λείπει μια ιδέα
του λείπει η ψυχή του μα έχει παρέα
μα έχει παρέα, μα έχει παρέα


Το έτος 2086 τα Playmobil εισέβαλαν στην ειρηνική Legoland για να εκμεταλλευτούν το πλούσιο σε πλαστικό υπέδαφος της
Στην διάρκεια της κατοχής σκοτώθηκαν 1200 στρατιώτες Playmobil και 190000 Lego
Μοναδικός επαναστάτης ο μεγάλος Καπαμαρού απ' την Ασία κατάφερε να μαζέψει στρατό από παιχνίδια που διαφωνούσαν
Ανάμεσα τους αποστασιοποιημένα Στρουμφ ο Δρακουμέλ, τα αρκουδάκια της αγάπης, ο Γκαρφιλντ, ο Σνούπι, τα χελωνονιτζάκια, το Muppet Show, ο Γκας απ' το Toy Story, ο Αλαντίν, ο Σιμπα, ο Κεν-Κεν, ο Σούπερμαν και άλλοι ξεχασμένοι ήρωες
Στην τελευταία μάχη του κόλπου έπεσαν και οι τελευταίοι .Στην μνήμη τους

Παιχνίδια στη μάχη κι ο Τζι-άι-τζο μου
κοιτά πληγωμένος το(ν) κόλπο του τρόμου
του λείπει ένα πόδι του λείπει μια ιδέα
του λείπει η ψυχή του μα έχει παρέα
μα έχει παρέα, μα έχει παρέα
το θάνατο...
 
Αρχικά δημιουργήθηκε από MIXALHS 400SF R
Δεν διάβασα τα προηγούμενα αλλά βάζω αυτό:


Μικρό μου πόνυ, ο κόσμος τελειώνει
είμαστε πρώτοι, μα τρέχουμε μόνοι
μοιραία barbie χοντρή με ρυτίδες
βλέπεις ειδήσεις μα φοράς παρωπίδες

Παιχνίδια στη μάχη κι ο Τζι-άι-τζο μου
κοιτά πληγωμένος το(ν) κόλπο του τρόμου
του λείπει ένα πόδι του λείπει μια ιδέα
του λείπει η ψυχή του μα έχει παρέα
μα έχει παρέα, μα έχει παρέα

Μικρά στρουμφάκια μ’ αρβύλες και κράνη
και την Χιονάτη βιάζουν οι νάνοι
η Κάντι-Κάντι διακινεί ηρωίνη
για τον βαρόνο αστυνόμο Σαΐνη

Παιχνίδια στη μάχη κι ο Τζι-άι-τζο μου
κοιτά πληγωμένος το(ν) κόλπο του τρόμου
του λείπει ενα πόδι του λείπει μια ιδέα
του λείπει η ψυχή του μα έχει παρέα
μα έχει παρέα, μα έχει παρέα


Το έτος 2086 τα Playmobil εισέβαλαν στην ειρηνική Legoland για να εκμεταλλευτούν το πλούσιο σε πλαστικό υπέδαφος της
Στην διάρκεια της κατοχής σκοτώθηκαν 1200 στρατιώτες Playmobil και 190000 Lego
Μοναδικός επαναστάτης ο μεγάλος Καπαμαρού απ' την Ασία κατάφερε να μαζέψει στρατό από παιχνίδια που διαφωνούσαν
Ανάμεσα τους αποστασιοποιημένα Στρουμφ ο Δρακουμέλ, τα αρκουδάκια της αγάπης, ο Γκαρφιλντ, ο Σνούπι, τα χελωνονιτζάκια, το Muppet Show, ο Γκας απ' το Toy Story, ο Αλαντίν, ο Σιμπα, ο Κεν-Κεν, ο Σούπερμαν και άλλοι ξεχασμένοι ήρωες
Στην τελευταία μάχη του κόλπου έπεσαν και οι τελευταίοι .Στην μνήμη τους

Παιχνίδια στη μάχη κι ο Τζι-άι-τζο μου
κοιτά πληγωμένος το(ν) κόλπο του τρόμου
του λείπει ένα πόδι του λείπει μια ιδέα
του λείπει η ψυχή του μα έχει παρέα
μα έχει παρέα, μα έχει παρέα
το θάνατο...


πές μας κι όλας οτι το λέει ο Ζακ Στεφάνου:wave2:
 
Duffy
Mercy

Yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah

I love you
But I gotta stay true
My moral’s got me on my knees
I’m begging please
Stop playing games

I don’t know what this is
But you got me good
Just like you knew you would
I don’t know what you do
But you do it well
I’m under your spell

You got me begging you for mercy
Why won’t you release me
You got me begging you for mercy
Why won’t you release me
I said you better release me

Now you think that I
Will be some thing on the side
But you got to understand
That I need a man
Who can take my hand, yes I do

I don’t know what this is
But you got me good
Just like you knew you would
I don’t know what you do
But you do it well
I’m under your spell

You got me begging you for mercy
Why won’t you release me
You got me begging you for mercy
Why won’t you release me
I said you better release me

I’m begging you for mercy
Just why won’t you release me
I’m begging you for mercy
You got me begging
You got me begging
You got me begging

Mercy
Why won’t you release me
I’m begging you for mercy
Why wont you release me
You got me begging you for mercy
I’m begging you for mercy
I’m begging you for mercy
I’m begging you for mercy
I’m begging you for mercy
Why won’t you release me
Bring it on

Mercy
Begging you for mercy
You got me begging
Down on my knees
I said mercy
Begging you for mercy
You got me begging
 
B.D Foxmoor & Prohja: Στα μεγαλα σκοταδια

Στιχοι: Β.D. Foxmoor
Πρωτη εκτελεση: Prohja




Πήρα τις ευχές στον ώμο φορεσιά με καμάρι
απ’του ονείρου δανεική του καπετάνιου τη χάρη
κι είπα ταξίδι μου πρώτο να που ήρθε η σειρά σου
στο βορά και στο νότο θα’μαι πάντα κοντά σου.
Βαριά η ανάσα μου το βήμα μου δεν κόβω
στο μαξιλάρι μου άφησα τον τελευταίο μου φόβο
σαν χαλασμένη πυξίδα που απέφυγα και δεν είδα
μη μου αλλάξει πορεία πριν να πατήσω σανίδα.
Λέω να αφήσω την καρδιά μου ήσυχη να το χαρεί
μπορεί της τύχης μου να’ναι το πιο μεγάλο σκαρί
που ίσως με πάει σε όσα φαντάστηκα μέρη
κι ίσως με φέρει πίσω πιο πλούσιο ποιος ξέρει.
Μπάρκο πρώτο λοιπόν βάζω ψυχή και σάρκα
και τα νιάτα μου στην πιο μεγάλη μου τσάρκα
γι’αυτό σου λέω καπετάνιε εγώ είμαι για το τιμόνι
το καλό και το κακό στο πλευρό μου στοιχειώνει.
Με φοβάται ο ουρανός με προσέχουν τα αστέρια
χωράει ο ωκεανός στα δυο μου τα χέρια
αλήθεια λέω με είχα δει στο όνειρό μου ένα βράδυ
με ένα τιμόνι στο χέρι και στο μεγάλο σκοτάδι.

Ναυαγός σε λάθος μέρος ουρανέ μου δε σ’είδα
ξύπνησα γέρος σε καινούρια πατρίδα
ψάχνω κάτι να δω κι έχω τ’άστρα σημάδια
μα είμαι ακόμα εδώ στα μεγάλα σκοτάδια.

Άρχισα λίγο να τρέμω στην πρώτη φουσκοθαλασσιά
εκεί που η νύχτα με τη μέρα έχουν το φως μοιρασιά
με κάθε κύμα από θάλασσα βλέπω ουρανό
παρακαλώ τους θεούς να στείλουν το γαλανό.
Βρεμένα κι ανοιχτά έχω απ’το φόβο τα μάτια
φέρμα τα πανιά τρίζουνε τα κατάρτια
μα δε μιλάω σε κανέναν μόνος μου πρέπει ν’ αντέξω
μ’ακούς δε θα γυρίσω ντροπιασμένος εκεί έξω.
Μα τις λέξεις ο αέρας γύρω μου τις σφυρίζει
και στο μυαλό κι εκεί μια καταιγίδα αρχίζει
τα χέρια μου χαλαρώνουν πάνω στο τιμόνι
το κύμα πεθαίνει και ύστερα με σηκώνει.
Τότε σπάω δεν αντέχω και στους άλλους φωνάζω
δε μ’ακούει κανείς και πιο πολύ τρομάζω
είμαι μόνος σαν να ήπιε ο χρόνος τους ναύτες
και μου ζητάει ο βυθός του ονείρου μου τους χάρτες.
Και μαυρίζουν όλα απ’τη ζερβή μου μεριά
με το σκαρί παρέα μας πήρε αγκαλιά η στεριά
και τότε η θάλασσα σαν παγωμένο χάδι
με σπρώχνει να βγω στο μεγάλο σκοτάδι.
 
Αφιερωμένο σε ολα τα μελη του FORUM

........με φυσικη παρoυσια και μη :sad:

People are strange when you're a stranger
Faces look ugly when you're alone
Women seem wicked when you're unwanted
Streets are uneven when you're down

When you're strange
Faces come out of the rain
When you're strange
No one remembers your name
When you're strange
When you're strange
When you're strange

People are strange when you're a stranger
Faces look ugly when you're alone
Women seem wicked when you're unwanted
Streets are uneven when you're down

When you're strange
Faces come out of the rain
When you're strange
No one remembers your name
When you're strange
When you're strange
When you're strange

When you're strange
Faces come out of the rain
When you're strange
No one remembers your name
When you're strange
When you're strange
When you're strange


jimmorrison01.gif
 
Manowar - Pleasure Slave :smokin:


She Is Waiting To Kiss My Hand
But She Will Wait For My Command
My Chains And Collar Brought Her To Her Knees
She Now Is Free To Please
Woman Be My Slave
That's Your Reason To Live
Woman Be My Slave
The Greatest Gift I Can Give
Woman Be My Slave
Before Her Surrender She Had No Life
Now She's A Slave Not A Wife
Her Only Sorrow Is For Women Who Live With Lies
She's Taken Off Her Disguise
Woman Be My Slave
Chained Unto My Bed
Woman Be My Slave
Begging To Be Fed
Your Body Belongs To Me
Woman Come Here
Remove Your Garments
Kneel Before Me
Please Me
Woman Be My Slave
Chained Unto My Bed
Woman Be My Slave
Begging To Be Fed
I Want You Now
Woman Be My Slave
 
:sad:

Psychotic Waltz - "I Remember"

I remember a story of great battles won
and the tale of our heroes who died by the gun
while the rest looked and smiled at the freedom they've won
but the weight of the chain slows the run
I remember a song about flags standing high
as the red blazing rockets turned dark a blue sky
I remember the reason the weak shared good-byes if they could
I remember a sight at the dreams that we had
and the injustice they've suffered had driven them mad
I remember when we had the right to be sad all the time
I remember the war of the great days of old
and the battle hymns they sung while they died in the cold
I remember the good men they bought and they sold for a dime
let's take a look now what we've changed
after all we're still so much the same
after all this time
can't we make up our minds
must we all play the losing game
let's take a look now what we've changed
after all we're still so much the same
after all this time
can't we make up our minds
guess we'll all play the losing game

Are we all the same?
 
John Lennon Lyrics - Working Class Hero

As soon as your born they make you feel small,
By giving you no time instead of it all,
Till the pain is so big you feel nothing at all,

A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.

They hurt you at home and they hit you at school,
They hate you if you're clever and they despise a fool,
Till you're so fucking crazy you can't follow their rules,

A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.

When they've tortured and scared you for twenty odd years,
Then they expect you to pick a career,
When you can't really function you're so full of fear,

A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.

Keep you doped with religion and sex and TV,
And you think you're so clever and classless and free,
But you're still fucking peasents as far as I can see,

A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.

There's room at the top they are telling you still,
But first you must learn how to smile as you kill,
If you want to be like the folks on the hill,

A working class hero is something to be.
A working class hero is something to be.

If you want to be a hero well just follow me,
If you want to be a hero well just follow me.

Working class hero [youtube]


---------------------------------------------------------[spam off]

Επιστολή του Πάνου Κατσιμίχα στον Μιχάλη Χατζηγιάννη


















--------------------------------------------[spam on]
 







Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθεί
κι ή θα μ' έχουν θάψει ή θα έχω μα-
ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ






το παπάκι
 
Η Rocio Jurado ήταν η μεγαλύτερη ντίβα που πέρασε ποτέ από το μουσικό στερέωμα της Ισπανίας!Φωνή απίστευτα μελωδική με ένα μέταλλο που όμοιό της δεν υπάρχει αντίστοιχο στα ακούσματα της Λατινικής Αμερικής!
Γεννημένη στην Ανδαλουσία δόξασε τον τόπο της στα πέρατα της οικουμένης δίνοντας στο φλαμέγκο ένα διαφορετικό ηχόχρωμα!
Οι κατέχοντες μουσική αλλά και οι αδαείς από μουσική φαντάζομαι βλέποντας το παρακάτω βίντεο θα καταλάβουν περισσότερα :smilea: Σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις τραγουδά a capela ένα από τα κορυφαία τραγούδια της λίγες μέρες πριν φύγει οριστικά για το ταξίδι χωρίς επιστροφή...Ο καρκίνος δυστυχώς δεν ξεχωρίζει ούτε ξεχώρισε ποτέ πρόσωπα...
Στο βιντεάκι θα προσέξετε πώς βλέπει η ίδια παλαιότερο της βίντεο που τραγουδά και παράλληλα σχολιάζει με το βλέμα,την κίνηση,το σχόλιο της με την επανάληψη του ρήματος llega (έφθασε) στο σημείο του στίχου που αναφέρει ότι ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ πλέον ήρθε και για την ίδια... :(
Για όσους ξέρουν ισπανικά θα καταλάβουν περισσότερα και θα νοιώσουν πέρα από τη μελωδία και το στίχο...Για τους υπόλοιπους παραθέτω παρακάτω τους στίχους και τη μετάφραση του κοματιού:

SE NOS ROMPIO EL AMOR

Se nos rompió el amor
de tanto usarlo.

De tanto loco abrazo
sin medida.

De darnos por completo a cada paso,
se nos quedó en las manos un buen día.

Se nos rompió el amor
de tan grandioso.

Jamás pudo existir
tanta belleza.

Las cosas tan hermosas duran poco
jamás duró una flor dos primaveras.

Me alimenté de tí
por mucho tiempo,
nos devoramos vivos
como fieras.

Jamás pensamos nunca
en el invierno,
pero el invierno llega,
aunque no quieras.

Y una mañana gris
al abrazarnos,
sentimos un crujido
frío y seco,
cerramos nuestros ojos
y pensamos:
Se nos rompió el amor
de tanto usarlo.

ΣΠΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ

Χρησιμοποιήσαμε με τέτοιο τρόπο την αγάπη
που την σπάσαμε/
Με ένα τρελό αγκάλιασμα δίχως όρια/δώσαμε νόημα σε κάθε βήμα σε κάθε τι που ζητούσε η ύπαρξή μας σαν να κρατούσαμε στα μπράτσα μας μια όμορφη μέρα/
Σπάσαμε την αγάπη μας με τέτοια ένταση/Ποτέ δεν θα ξαναυπάρξει τετοια ομορφιά/Τα πιο ωραία πράγματα κρατούν ελάχιστο/Ποτέ δεν ζεί ένα άνθος δυο Ανοιξες/Καταβροχθίσαμε τα πάντα,ζωντανό το παρόν,χωρίς να σκεφτούμε το μέλλον...Δεν σκεφθήκαμε ποτέ το Χειμώνα/Αλλά ο Χειμώνας έρχεται πάντα/ακόμη και αν εμείς δεν τον θέλουμε/Και ένα γκρίζο φθινοπωρινό πρωινό αγκαλιαστήκαμε ξανά νοώθοντας μια παγωνιά και μια ανατριχίλα,κλείσαμε τα μάτια μας και σκεφθήκαμε πόσο πολύ πληγώσαμε την αγάπη σπάζοντας την από την τόση ένταση.

http://www.youtube.com/watch?v=fG5jT6GurLs
 
Πίσω
Μπλουζα