Σε είδα μεσημεριάτικα στη θάλασσα σε μεγάλο μπιτσόμπαρο της Καλαμάτας.
Βγάζεις αρχικά από το σάκκο το ψαροντούφεκο! Βέργα τύπου ταϊτιέν,όχι τρίαινα δηλ. αλλά μονή μπροστά,για μεγάλα θηράματα μιλάμε (το μεγαλύτερο ψάρι σ αυτά τα νερά είναι η γόπα,να ξηγιόμαστε).
Σειρά είχαν ύστερα τα βατραχοπέδιλα (με καλτσάκι neopren παρακαλώ) και η μάσκα.Όλα αυτά με ευλαβική βραδύτητα και προσήλωση,μερικοί δίπλα τον κοιτάγανε σα χαζοί,ενώ τα παιδάκια παρακάτω παίζανε αμέριμνα.
Στο καπάκι δένει στη μέση του και μια ψαροσακκούλα για να χωρέσει το φορτίο των θηραμάτων συν μια ζώνη με 3 βαρίδια!Με το σορτσάκι χωρίς στολή!
Και εκεί που έλεγα ότι το reality τελείωσε και επιτέλους θα αλιεύσουμε όλο το Μεσσηνιακό κόλπο κάνει ένα τελευταίο μπραφ στο σάκκο και βγάζει και δένει στη γάμπα του ένα μαχαίρι να! Μου 'φυγε η πιτυρίς!Μετά λέω μέσα μου 'μην είσαι μ@λάκας,μπορεί να του επιτεθεί καμμιά τεράστια σαρδέλα ή καμμιά ανακόντα ρε αδερφέ και να χει ντράβαλα το παλλουκάρι.
Του ευχήθηκα μέσα μου καλό βόλι και γύρισα στον καφέ μου,5 χρόνια νεώτερος από το γέλιο.